Ben Nazım Okuyorum Ya siz?

0

Güven insanın içine çektiği ve arkasına bakmaksızın yürüyebileceği derin bir denizde yüzen koca bir sevgi yoludur.Her yaşta hayata dair bir şey öğrenir insan.Yeter ki içine alacak derinlikleri bulunsun.Bazen vura vura,bazen kıra kıra..Bazen savaşmayı öğrenir bazen de vazgeçmeyi insan..Ama unutmayalım ki vazgeçebilmekte farklı bir gücün patlamasıdır insanın içinde.

Ne eğitim, ne kültür ne de para gerektiren bir şeydir insan olabilmek.Vicdanı,merhameti ve sevgiyi besleyen aklın yolu her zaman onurlu bir çizgide güzel bir insan oluşturur.Siz hayat çizgilerinizi hangi kalemle hangi renge boyarsanız, bir gün gelir o renge dönüşen her şeyi yaşarsınız.Çoğu insan bu yüzden kendi hayatını bir roman sanır oysa sadece bir masal kahramanıdır..

En kötü gününüzde temiz sularda yüzmeyi.,gözyaşlarınızı temiz mendillere akıtmayı ve o mendillere dost demeyi öğrendikten sonra gelip geçecek kötü günleri sert bir kahveye süt katar gibi yumuşatabilirsiniz.

Ne güzel şeydir senelerdir göremediğin bir dostunun seni sesinden tanıması..Sesinin modundan halini hatrını anlaması..Kötü hissettiğin anlarda ise dostunun can simidi misali nasılsın yerine nerdesin diyebilmesi..Ne güzel bir nefestir ki o, anlatılamaz yaşanır!..Yarın öleceğini düşün bir., cenazene kimlerin koşarak sarılıp ağlayacağını görebiliyorsan eğer avuçlarında götüremeyeceğin para yerine gerçekten dost insanlar biriktirmişsindir..Küçük hesap yapanların dostu olmaz derler .Çünkü dostluklar hesap işi değil yürek işidir..Bir ekmeği paylaşabilmektir..O açken kendi tokluğundan utanabilmendir..İnanın insan bunları bildikten sonra insanı kan bağı değil de aslında can bağının bağladığını hissedebilir..

Kutsal toprakları ziyaret edebilmek, hacca gidip hacı olabilmek büyük mutluluk içeren maneviyatın en değerlisidir elbet..Lakin hacı olabilmek kendi içinde fazlasıyla koca bir sorumluluk içerir..Görmezsin, duymazsın ve konuşmazsın çoğu kez çok şeyi..Hata ve günahtan bağdat kadar uzakta durman hacılığın aslı ve şerefidir..Suya sabuna dokunmadan kalbini mevlanaya sarmak gibi .Bunu yapabilen hacılığı onuruyla taşıyabilendir..Ama bunu yapamayan bir çok hacıya giden insanlardan daha çok hacı olmuş insanları gördüm ben hayatta..Bunlar bir yetimin hayatına sihirli değnek gibi dokunarak,yardıma muhtaç birilerine el uzatan yada bir öğrenci okutarak hizmetinle verdiklerini kendi bile unutan koca yürekli kahramanlar..Birilerinin meleği olabilmek gibi..İşte onlar insan olabilmenin erdemiyle görünüp duyulmaz isimsiz hacılar..

İnsan hergün aldığı nefese,bir damla suya bile hürmetle bakabiliyorsa mutluluğu avuçlarında hissedebilir.Para insanca yaşamak için çok ciddi bir ihtiyaç elbet..Azı insanı her ne kadar acıtıp yoruyorsa, çoğunun verdiği hırs ta inanın insanı çoğunlukla insanlığın ötesinde bozabiliyor..Özellikle de sonradan edinilmiş zenginlikse ele geçen, hazımsız boş mide misali hazmedilmesi imkansızlaşıyor ..Ama sonuç hep aynı matematikte buluşuyor.Bizlere hayat,..hep hiç bir şeyin sonu olmadığı sadece nasipse yiyebileceğin tatlı iki lokmanın bulunduğu ölümlü dünyayı televizyon ekranlarında seyredercesine sunup hatırlatıyor.

Mutluluk şans değil tercih meselesidir unutmayın!..Haklı olmak, kader demek yerine mutlu olmayı seçebilirsiniz..Hayat çok kısa deneyin derim..İşe özlemekle başlayın..Çiçeği ,böceği ,arkadaşınızı kahveyi ,toprağı ellemeyi ,bir kitap, bir şiir okumayı özleyin.Şu yalan dünyada hiç bir dert kalıcı değildir ..Bizler sadece buradan geçiyoruz sakın unutmayın!…

Özlemek için Nazım var!.Mavi için Edip.,Sevmek için Cemal Süreyya ..Sevda için Ahmet Arif..,İçine doğru yol alıpta ayna tutmak için Cahit Sıtkı..Sevipde okumak isteyene her dilin kimyası var..Ne kadar özlerseniz o kadar insan olduğunuzu hissedip mutluluğun peşine takılabilirsiniz..Ben Nazım okuyorum ya siz….

Cevapla

Lütfen Yorum Yazınız
Lütfen Adınızı Yazınız